Zelfdoding – Suicide

Geen eenvoudig onderwerp dit keer. Afgelopen tijd wordt hier veel aandacht aan besteed, de cijfers vertellen dat er momenteel steeds meer gevallen zijn van zelfdoding, oftewel suïcide.

Weten we eigenlijk genoeg van de situatie van die ander. Soms is het best moeilijk om de hulpvraag achter suïcidaal gedrag te herkennen. Suïcide is eigenlijk een ziekte en daardoor een uiting van lijden. Een suïcidaal persoon zoekt naar een manier om zijn pijn niet meer te voelen. Depressie, schizofrenie en zware burn-outs kunnen ook suïcidale neigingen veroorzaken. Suïcide kan ook erfelijk zijn.

Vaak lijkt het voor iemand de enige uitweg om uit een onleefbare wereld te stappen. Dit gedrag kan aangeleerd zijn, om maar niet te voelen. Het lijkt dat suïcide de drempel verlaagt om zo al je problemen op te lossen. Onderzoeken zeggen dat naar schatting driekwart van de suïcideplegers geen doodswens heeft, maar niet langer de pijn wil voelen. 

Toch heeft een groot deel van de mensen die door zelfdoding om het leven kwam, al eerder een poging gedaan. Iemand die dus meerdere pogingen heeft ondernomen, is vaak makkelijker in de volgende pogingen, helaas dus met succes.

Het blijkt ook dat de meeste mensen het toch vooraf bekend maken. Feit is dat men er dus best over wil praten maar vaak niet durft, uit onbegrip of bang voor welk oordeel dan ook. Door de doodswens ter sprake te brengen, hoopt hij/zij dat iemand aan de bel trekt. Het bespreken van suïcidaal gedrag is dus cruciaal.

Een suïcidaal persoon maakt vooraf een proces door van gedachte naar daad. Als er dan een moment komt van onbegrip en weer vast lopen, wordt er weer een poging gedaan. Dit suïcidale gedrag zorgt elke keer voor een drempelverlaging naar de volgende stap.

Kijk eens verder in je eigen vrienden / kennissen of familie omgeving naar deze signalen. Ik heb logisch altijd een luisterend oor, samen kijken we of de kern te vinden is. Achter mij staan meer professionele hulpverleners mocht dat nodig zijn voor verdere stappen. 

Geef een antwoord