Zijn we als mensen afhankelijk van andere mensen om te overleven?

Als we terug gaan naar de oertijd en we werden afgewezen door de groep betekende dit je dood. We konden toen alleen niet overleven. Komt het daar misschien vandaan dat we ons heel druk maken over wat anderen van ons vinden. We weten allemaal dat als je je te veel laat beïnvloeden door wat anderen van je denken en zeggen je er aardig mee kunt worstelen.


Je herkent vast wel dat je vaak in je hoofd zit te dubben of jij je nou wel of niet zal uitspreken over iets. Denk je dan aan de gevolgen en ben je bang dat wanneer jij je dit uitspreekt je minder gewaardeerd wordt of dat ze je niet accepteren. Het kan zelfs je partner zijn waarvan je denkt dat hij/zij minder van je gaat houden? Ga eens na bij jezelf, hoe vaak uit je jezelf niet en houd je je mening voor je? En elke keer wanneer het je niet lukt om jezelf uit te drukken zoals jij echt bent dan bouw je stress op in je lichaam. 


Ken je de mensen die hun interesses, voorkomen of voorkeuren soms gaan aanpassen aan de personen met wie ze omgaan? Ik denk dat dit vaak de mensen zijn die zich druk maken over wat anderen van ze vinden. Mensen met wat meer zelfvertrouwen zijn over het algemeen zichzelf, ook wanneer ze in gezelschap zijn van mensen die hen niet zo leuk vinden.

Je kunt ook niet overal bij horen en iedereen leuk vinden, dat bestaat nu eenmaal niet en dat hoeft ook niet. Dit is alleen maar een teken dat je meer jezelf bent, want je gaat van je eigen gevoel uit. 

En je weet dat je er erg veel voor terug krijgt.

Wat je zeker niet wilt is de waarheid aanpassen, zwijgen of gaan liegen of gaan verontschuldigen als je dingen niet leuk vindt.  Toch zijn er veel mensen die dit wel gaan doen om er maar bij te horen. Mijn vraag is dan gelijk, waar wil je eigenlijk bijhoren dan?

Je beseft vaak niet dat de mensen die van je houden eigenlijk helemaal niet een ander beeld van jou willen zien. Bedenk ook dat wanneer je alleen maar met die ander bezig bent dat het echt aandachtig luisteren verdwijnt. Het streven om dingen goed te doen, daar is niets mis mee. Maar als het streven naar perfectie uit onzekerheid, angst voor afwijzing en het gevoel hebben dat je niet goed genoeg bent komt, dan levert dit wederom langdurige stress op. 

Als het je lukt om het niet meer belangrijk te vinden wat anderen van je vinden dan kun je echt genieten van veel meer dingen. Je zult nieuwe uitdagingen aangaan zonder dat jij je druk maakt over de mening van anderen. Ik kan je misschien verder op weg helpen door een aantal interessante oefeningen te doen waarin je je eigen authentieke zelf meer weet te waarderen, en je komt er misschien achter waar het vandaan komt en waarom je het zo opgebouwd hebt. 

Stuur gerust een e-mail met je vragen of wees welkom voor een sessie. 

Geef een reactie